Follow by Email

Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2016

Δεληβοριας

Αν το διαβάζεις αυτό, σημαίνει ότι ξανα βρεθήκαμε.
Οτι βρήκα το θαρος να σε αντικρίσω  
Έχω την τάση να λέω ασταμάτητα πόσο εύκολο μου είναι να γράφω.
Αλλά αυτό ...είναι το πιο δύσκολο πράγμα είχα ποτέ να γράψω.
Δεν υπάρχει εύκολος τρόπος για να το πω, έτσι απλά θα το πω.
Συνάντησα κάποια.Εσενα. Ήταν τυχαίο. Δεν έψαχνα για κάτι.
Δεν ήμουν στην προσπάθεια. Ήταν μια υπέροχη καταιγίδα.
Είπε κάτι. Είπα κάτι άλλο. Το επόμενο που ξέρω, είναι ότι ηθελα να περάσω περισσότερο από τον χρόνο μου σε αυτή την συζήτηση.
Είναι θεοπάλαβη ... με τέτοιο τρόπο που με κάνει να χαμογελώ όταν γίνεται ξινη.
Είναι απίστευτα νευρωτική και γκρινιάρα… με τέτοιο τρόπο που με κάνει να θέλω να την χτυπήσω.
Η συντήρηση που απαιτείται είναι σοβαρή υπόθεση.
Τα κακά νέα είναι ότι δεν ξέρω πως να είμαι μαζί της τώρα.
Περασαν χρονια μεχρι να μπορεσω να της πω το πως νιώθω 
Και με κατατρομάζει. Γιατί αν δεν είμαι μαζί της τώρα,έχω την αίσθηση ότι θα χαθούμε.
Είναι ένας μεγάλος κακός κόσμος με στροφές και ανηφόρες, όπου οι άνθρωποι
έχουν την τάση να ανοιγοκλείνουν τα μάτια τους και να χάνουν τη στιγμή ...
την στιγμή που θα μπορούσε να αλλάξει τα πάντα.
Δεν ξέρω τι θα γίνει με εμάς, δεν μπορώ να πω γιατί να σπαταλήσει
έστω και λίγη πίστη σε κάποιον σαν εμένα αλλά ρε γαμώτο μυρίζει υπέροχα.
Αυτό πρέπει να μετράει, έτσι δεν είναι;


Είναι τόσο ωραίο να ξενυχτάς γιατί θυμήθηκες μια συζήτηση σας ή μια γκριμάτσα
Ένα φιλί στα πεταχτά η σκόρπιες κουβέντες στο πόδι.
Ενα τραγουδι σε ενα νησι.
Και να για άλλη μια φορά να θέλω να γράψω αυτές τις σκέψεις. Τελικά είναι πιο πολύ δύσκολο από ότι πίστευα 
Εγραφα ότι Κάθε "σιδηροδρομικός σταθμός" είναι η πύλη μας για το ένδοξο και το άγνωστο. Κάθε μας "ταξίδι" εκφράζει μια απόπειρα να μετατρέψουμε το όνειρο σε πραγματικότητα.
Και εγώ αναρτιέμαι ποια είναι αυτά τα όνειρα.
Λεω πως μας προσπερνούν οι καταστάσεις.
Μα εγώ ξέρω πως το μέλλον είναι ένα φύλλο χαρτί και εκεί πάνω εμείς γράφουμε την δική μας ιστορία.
Είναι με τέτοιο τρόπο φτιαγμένη η ζωή που έχει υπολογίσει αυτό το ρίσκο πολύ πριν εσύ κληθείς να το πάρεις.
Έτσι είναι το πάθος καρδιά μου… ένας Θεός που ή σου δίνει ζωή ή σου την παίρνει και εσύ όπως και να έχει, απλά τον προσκυνάς.
Κι η προϋπόθεση του πάθους είναι να καταθέσεις την ψυχή σου, το αιώνιο αυτό δώρο, το είναι σου, θυσία στον βωμό ενός άγνωστου θεού, που το μόνο που σου έχει προσφέρει είναι ένας ενθουσιασμός τέτοιου μεγέθους ώστε να πιέζεις τον εαυτό σου να πιστέψει σε αυτόν και η θυσία στην οποία θα προβείς, να μην συνοδεύεται από δισταγμούς, να φαντάζει απλά ιδανική.



Είναι κάτι νύχτες που το κορμί μου ζητά το δικό σου. Ψάχνει κόγχη ζεστή να φωλιάσει, να νοιώσει την ύπαρξή σου. Να ξεχαστεί πλάι σου, να σβήσει το εγώ στο εμείς. Θέλει να πάψει να το ορίζει η σκέψη, η λογική... Να αφεθεί σαν εύπλαστο, ακατέργαστο υλικό στις αισθήσεις. Να τρέξει επάνω του το χάδι σου, το υγρό βλέμμα, οι σιωπές του παθους...Το άγγιγμα πάνω στο δέρμα είναι όλο που ζητάει, η ανατριχίλα της αφής. Τότε, χίλιες λέξεις δεν φτάνουν, μήτε τηλεφωνήματα για να καλύψουν το κενό της πράξης.
Δεν φτάνει ούτε ‘’ενα μήνυμα στο κινητο μου,  σε μια αφιέρωση στο ράδιο, σε ενα σκοπό απο αυτους που χαζοσφυριζεις συνέχεια...’’


Είναι κάτι νύχτες που το κορμί μου επιθυμεί ν' αποκοιμηθεί στα αλλότρια όνειρα σου, να πάψουν να το ορίζουν τα δικά του. Δεν ενδιαφέρεται για τις προοπτικές ή την ποσότητα στον χρόνο, το τώρα γίνεται η ύψιστή του απαίτηση. Θέλει να απεκδυθεί τον εαυτό του, να γενεί δοξάρι στις χορδές της απόλαυσης.
Αλλα δεν ξερω γιατι.
Τρομαξα.
Φοβήθηκα.
Και τωρα εσυ εισαι μακρια.Και φταιω εγω
Μεχρι να ξαναβρεθουμε.Μεχρι να σου ξανατραγουδισω εκείνο το τραγουδι του Δελιβορια.




Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2016

Για πες μου

Για πες μου
Πως θέλεις να ξέρεις τον αλλον όταν δεν μπορείς να δεις τα μάτια του
Πως θέλεις να του μιλήσεις όταν δεν ακους το κλάμα του
Πως θέλεις να κοιμηθείς μαζί του όταν δεν γνωρίζεις τα όνειρα του
Για πες μου
Πως θέλεις να γράψεις όταν δεν ξέρεις να διαβάσεις
Πως θέλεις να αγαπήσεις όταν δεν ξέρεις να ερωτευτείς
Πως θέλεις να γίνεις παιδί όταν δεν ξέρεις πώς να είσαι μεγάλος
Για πες μου
Πως θέλεις να σε θυμούνται αν δεν τους γνωρίζεις
Πως θέλεις να τρέξεις αν δεν μπορείς να σταθείς
Πως θέλεις να εχεις φίλους αν δεν μπορείς όλα αυτά να τους πεις
Για πες μου

Πως προσπαθείς να μου απαντήσεις όταν δεν με ξέρεις? 

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2015

Ποδήλατο

MAYPO.
TA ΠAIΔIA ΣTON ΔPOMO ΠAIZOYN ME ENA ΠPAΣINO ΠOΔHΛATO. 
MIA MEΛIΣΣA EΠANΩ ΣE ENA ΛOYΛOYΔI MOY ΘYMIZEI OTI EINAI ANOIΞH. 
ΓKPI. 
MIA ΞANΘIA KOΠEΛA ΠAIZEI. 
THN BΛEΠΩ MEΣA ΣTA MATIA KAI ΠAIPNΩ ΘAPPOΣ. 
MOY ΔINOYN TO ΠOΔHΛATO MA EXΩ ΞEXAΣEI NA EIMAI ΠAIΔI. 
ΠPOΣΠAΘΩ MA ΔEN TA KATAΦEPNΩ. 
ΨAXNΩ ΓIA THN MEΛIΣΣA ΓIA NA ΓEYTΩ TO NEKTAP THΣ MA KAI AYTH EXEI XAΘEI. 
TA ΠAIΔIA ME KOITAZOYN KAI ΓEΛANE. 
ΠPOΣΠAΘΩ MA ΔEN TA KATAΦEPNΩ. 
MOY ΔINEI TO XEPI THΣ NA ΞANA ANEBΩ. 
ΠPOΣΠAΘΩ. 
AΣΠPO. 
EIMAI ΠAIΔI KAI ΠAIZΩ ΣTON ΔPOMO ME ENA ΠPAΣINO ΠOΔHΛATO. 

Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2015

Μια ευχή για εσένα

-Χρονια πολλά γλυκέ μου
-Σε ευχαριστώ
-Μπα? Δεν θα με βρίσεις?
-Κουραστικα να διαφωνώ μαζι σου. Δεν εχει κανενα νοημα.
-Μπα? Άλλαξαν οι απόψεις σου για εμενα?
-Οι απόψεις μου μπορεί να έχουν αλλάξει, αλλά όχι και το γεγονός ότι έχω δίκιο. Απλα έγινα πιο ώριμος, μεγάλωσα
-Στην πραγματικότητα γλυκέ μου, ποτέ δεν μεγαλώνουμε, απλά μαθαίνουμε πώς να συμπεριφερόμαστε δημόσια.
-Δεν θα διαφωνήσω. Αν συμφωνούσα μαζί σου θα ήμασταν και οι δυο λάθος.
-Ελα κανε μια ευχή?
-Τι ευχή να κανω?
-Ότι θελεις περισσότερο
-Να εχω μια ζωή με Χαρά Ελπίδα Ειρήνη και Ευτυχία
-Αυτό δεν είναι ευχη,παρότρυνση για παρτουζα είναι!
-Άρχισες ?
-Εγω φταίω? Τότε και εγω να σου ευχηθώ χρόνια πολλά με υγεία, ειρήνη, ευτυχία, Μαρία, Ελένη, Ρίτσα, Βούλα, Σούλα και όποια άλλη θες εσύ!
-Δεν σε ακούω καν. Ειμαι χαμένος στις σκέψεις μου
-Ο μόνος λόγος που κάποιοι χάνονται στις σκέψεις τους είναι επειδή τους είναι άγνωστη η περιοχή το ξέρεις?
-Τωρα εσυ νομίζεις ότι εχεις πλακα? Ο μονος που μπορεί να το πιστέψει αυτό είναι ο οδοντίατρος σου
-Αυτά λες και στο τέλος θα με χασεις
-Κανε ότι θελεις. Δεν σε εχω ανάγκη. Εχω καθαρή την συνείδηση μου
-Μια καθαρή συνείδηση είναι συνήθως σημάδι κακής μνήμης.
-Βρε άνθρωπε μου τι θελεις τελικα? Ουτε σήμερα δεν με αφήνεις στην ισχία μου? Δεν σε εχω ανάγκη πως το λενε? Δεν θέλω τα χρονια σου πολλα? Εχω αλλους φίλους να το κάνουν αυτό.
-Σβήσε το Facebook και αν θυμηθεί κανείς άλλος εκτός από τη μάνα σου τα γενέθλια σου,θα κάτσω να με χέσεις...!!!
-Λες ε?
-Όχι γλυκέ μου. Σε πειράζω. Πάντως εχω μια ευχή για εσένα
-Πες την

- Θέλω να γίνεις αυτός που ήσουνα όταν ήθελες να γίνεις αυτός που είσαι τώρα

Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2014

Το YouPorn δεν είναι σχέση

-Ωχ
-Τι έπαθες καλε?
-Εισαι καλα?
-Ναι γιατί ρωτάς
-Εχεις να γράψεις τόσους μηνες,τι επαθες ξαφνικα?
-Κακο ειναι?
-Οχι αγόρι μου αλλα μου εκανε εντύπωση.
-Χρόνια πολλά λεει ο κοσμος και οχι αν ειμαι καλα.
-Σου ευχήθηκαν?
-Ναι αμε. Γέμισε ο τοίχος μου ευχές. Είχα και αναπάντεχα ευχάριστα μηνύματα απο κοσμο που νόμιζα οτι με είχε ξεχάσει
-Που ρε?
-Στο facebook
-Περίεργο. Περίμενα μηνύματα στο silver alert
-Άρχισες?
-Οχι γλυκέ μου.Ελα πες μου πως τα περνάς
-Είμαι μια χαρα. Ασκούμε και κανω  υγιεινή διατροφή
-Στην ηλικία σου δεν θέλεις υγιεινή διατροφή αλλά αντιθέτως με όσα περισσότερα συντηρητικά μπορείς.
-Κατάλαβες τωρα γιατι δεν έγραφα τοσο καιρο? Ήξερα οτι θα με κοροιδευες
 -Εγω σε κοροϊδεύω?Εσυ ανεβασες φωτογραφια με 24 κερακια
-Ε δεν χωρούσαν ολα
-Στα λογια μου έρχεσαι. Φαντάσου οτι όταν ήσουν νέος η Νεκρά Θάλασσα ήταν απλώς άρρωστη
-Αυτο ήταν φεύγω
-Οχι κατσε λιγο. Δεν θελεις να μαθεις τα νεα μου?
-Για πες
-Λοιπον τοσο καιρό συζητούσα με άλλους για εσένα
-Ναι? Και τι λεγατε?
-Τους είπα οτι έκατσα και συζήτησα με τον εαυτο μου..
-Και?
-Μαλάκα δεν παει καλά αυτος.
-Είσαι κακος.Η γλώσσα σου στάζει φαρμάκι
-Γιατι η δικια σου?
-Εμένα φιλε μου η γλώσσα μου φερνει οργασμούς!
-Α μάλιστα λογικό
-Τι?
-Αφού το αλλο είναι σε σύνταξη. Με οτι μπορεί ο καθένας
-Εισαι κακός. Τόσο πολύ που σε εχω ικανό  οταν βαριέσαι να πηγαίνεις σε κάποιον που μοιράζει φυλλάδια,να τα μαζεύεις απο πίσω του και μόλις τελειώσει να του λες "φίλε σου πέσαν αυτά"
-Χαχαχα Καλο.
-Σου αρεσε ε? Μονο σε ενα διεστραμμένο μυαλό σαν το δικο σου θα άρεσε αυτο
-Με προσβάλλεις
-Σιγα θα βάλω τα κλάματα. Σε βαρέθηκα φεύγω
-Που πας
-Να μιλήσω με τους φιλους μου στο facebook και να ανεβάσω καμία φωτογραφία στο instagram
-Να σου πω κατι
-Πες
-Το Facebook δεν είναι φιλία, το Instagram δεν είναι φωτογραφία, το Twitter δεν είναι δημοφιλία και το -YouPorn δεν είναι σχέση
-Βλακα
-Καληνυχτα γλυκε μου.





Πέμπτη, 3 Απριλίου 2014

21/05/2010

Από την πρώτη στιγμή που σε είδα ήξερα ότι πρέπει να σε αγαπώ με ολες μου τις δυνάμεις όσο περισσότερο μπορώ
Ότι δεν μπορώ να παψω να σε αγαπώ ουτε στιγμή
Και αυτή την αγάπη θα την θυμάμαι και θα κουβαλαω για πάντα μέχρι να πεθάνω
Σε κάθε ανόητο τσακωμό μας που θα συμβεί ,σε κάθε μου νευριασμένο ξενύχτι που θα έρθει ανησυχώντας για το που είσαι , σε κάθε σου κλάμα, σε κάθε Κυριακή μεσημέρι που περάσαμε αγκαλιά βλέποντας μια ταινία στην τηλεόραση, σε κάθε μου ξέσπασμα, θα θυμάμαι το πόσο σε αγαπώ.
Και θα ευχαριστώ τον όποιο θεό υπάρχει, υπήρξε η θα υπάρξει , που μπόρεσα στην ζωή μου και αντίκρισα εκείνα τα υπέροχα μάτια μια ημέρα του Μαΐου
Εκείνο το χαμόγελο που ήρθε και μου άλλαξε τον κόσμο
Και θα ευχαριστώ το σύμπαν και όποιον άλλον μπορώ, που μπόρεσα να ακούσω από τα χείλια σου ‘’σ’αγαπαω μπαμπάκα’’
Θα ευχαριστώ την μητέρα σου που σε έφερε στην ζωή και σε γνώρισα.
Μα πάνω από όλα θα ευχαριστώ εσένα που με έκανες για πρώτη φορά να το αισθανθώ και να  πω …..
….Είσαι ο έρωτας και η αγάπη της ζωής μου
Ότι έχω και ότι είμαι είναι δικά σου

Για πάντα